Karmine Corp
LEC #3Europa, Bliski Wschód i Afryka (EMEA) · założona: 2020
Historia
Karmine Corp powstała w 2020 roku jako projekt francuskiego streamera Kameto i jego wspólnika Kotei i błyskawicznie stała się czymś, czego europejski LoL wcześniej nie znał: klubem z kibicami jak z piłki nożnej. Słynna „Blue Wall” wypełnia trybuny w kraju i za granicą, a na jedno z wydarzeń KCorp w Paris La Défense Arena przyszło około 30 tysięcy fanów. Sportowo wszystko zaczęło się we francuskiej lidze: KC wygrała EU Masters wiosną i latem 2021 oraz wiosną 2022, a w 2023 dorzuciła czwarty tytuł, już pod nazwą EMEA Masters. W 2024 weszła do LEC, przejmując udziały w miejscu Astralis, a po trudnym debiutanckim roku przyszedł przełom: zimą 2025 rozbiła G2 3:0 w finale, a potem doszła do finału First Stand, gdzie uległa Hanwha Life Esports 1:3.
Sezon 2026
Na 2026 zostali Canna, Yike i Caliste, do składu dołączyli mid Kyeahoo z DRX i support Busio z FlyQuest, a sztab szkoleniowy zbudowano od nowa wokół Reapereda. Sezon okazał się serią „prawie”: dwa przegrane finały z G2, w LEC Versus (2:3 po 46-minutowej piątej mapie) i wiosną, szybkie pożegnanie z MSI już w Play-In oraz porażka w finale Esports World Cup z Dplus KIA. Latem KC przeszła sezon zasadniczy bilansem 9–0, cała piątka trafiła do pierwszej drużyny All-Pro, a Caliste został MVP, ale w playoffach znów zabrakło kropki nad i, więc drużyna awansowała jako trzecie rozstawienie z Europy.
Kluczowi gracze
Gra opiera się na obrażeniach Caliste'a na dolnej alei i agresywnym laningu Canny, Yike spina całą mapę, a akcje z pozycji supporta inicjuje Busio – Amerykanin z polskim obywatelstwem, którego tata pływał dla Polski na igrzyskach w Barcelonie.
Na co patrzeć
To pierwszy Worlds w historii klubu, a start wypada w Play-In. Patrzcie, jak KC poradzi sobie z presją serii Bo5, która w 2026 raz po raz wymykała się jej z rąk, i nasłuchujcie Blue Wall, nawet po drugiej stronie oceanu.
Historia
- 2020●Zakładają ją streamer Kameto i Kotei, a pod koniec roku dołącza współwłaściciel Prime.
- 2021🌍2021–2022: trzy razy z rzędu wygrywa EU Masters.
- 2024◆Wchodzi do LEC po przejęciu udziałów w miejscu Astralis.
- 2025★Wygrywa LEC Winter – pierwszy tytuł w LEC.
- 2025🥈Dochodzi do finału First Stand, ale przegrywa z Hanwha Life Esports 1:3.
- 2026🥈Przegrywa finały LEC Versus i Spring z G2 oraz finał Esports World Cup z Dplus KIA.
- 2026◆Po raz pierwszy awansuje na Worlds.
Ostatni znany skład (Worlds 2026)
Canna dorobił się w LCK przydomku „maszyna do solo killi”, bo regularnie zabijał rywala z linii, i ta mentalność „najpierw linia” przetrwała przeprowadzkę do Europy. Znakami rozpoznawczymi jego kariery są Jayce i Gnar, ale w barwach KC jego najlepszą bronią stał się Rumble – 29 zwycięstw w 39 meczach w latach 2025–26 – obok Ambessy i Siona. Chce dominować na linii, zamieniać to na presję na bocznej alei i trafiać w teamfightach decydujące ulty Rumble'a, podczas gdy Yike i Busio zajmują się resztą mapy; z zaskoczenia potrafi też wyciągnąć Kennena, jednego ze swoich ulubieńców.
Profil gracza →Yike dopasowuje się do swoich linii, zamiast domagać się zasobów dla siebie. W KC najczęściej grał Vi (34 mecze w latach 2025–26), a do tego Xin Zhao, Wukongiem i Pantheonem; wcześniej w karierze jego znakami firmowymi byli Viego i Maokai, a od czasu do czasu sięga po rzadsze opcje, takie jak Ivern, Lillia czy Qiyana. Zwykle gra wokół tego, kto ma priorytet – Canny na bocznej alei albo duetu środek–dół – zamiast na siłę budować własną drogę do carry, co widać w statystykach: wysoki udział w zabójstwach i mnóstwo asyst, ale też więcej śmierci (ok. 2,9 na mecz) niż u większości junglerów LEC, bo to on najczęściej pierwszy wchodzi w mgłę wojny.
Profil gracza →Kyeahoo przyszedł z systemu DRX jako specjalista od kontrolnych magów: w latach 2025–26 zdecydowanie najczęściej grał Azirem, a dalej Taliyah, Ryze i Orianną. Przed transferem francuskie media zastanawiały się, czy nie jest zbyt jednowymiarowy, ale w 2026 roku jego pula poszerzyła się o Annie, Anivię i Cassiopeię, a efektowne wymanewrowanie Sylasem dwóch rywali naraz – solowych linii G2 – w pierwszym tygodniu letniego splitu LEC pokazało, że ma też mechaniczny sufit. W KC jest stabilnym środkiem mapy – pewna faza linii i tylko ok. 2,3 śmierci na mecz – a bardziej ryzykowne role carry biorą na siebie Caliste i Canna.
Profil gracza →Caliste to mechaniczny carry, który już w debiutanckim sezonie pobił rekordy LFL w zabójstwach i obrażeniach na minutę, a i dziś notuje liczby, do których niewielu strzelców LEC się zbliża: w latach 2025–26 ok. 790 obrażeń na minutę przy mniej niż dwóch śmierciach na mecz. Najczęściej gra Ezrealem, ale równie pewnie czuje się na Varusie, Ashe, Jhinie i Corkim, a za swojego ulubieńca uważa Dravena. KC buduje dolną stronę mapy wokół jego fazy linii i obrażeń w późnej grze, a Busio albo go chroni, albo opuszcza linię, żeby otwierać mapę.
Profil gracza →Busio grał na środku w scenie amatorskiej, zanim w 2021 roku przeszedł na supporta, i nadal to widać: wymienia ciosy w linii jak solowy gracz, wcześnie roamuje, a wśród ulubionych bohaterów wymienia Barda i Pyke'a. Jego pula jest wyjątkowo szeroka – Alistar i Rakan do engage'u, Neeko i Seraphine do zadawania obrażeń jak mag – a w 2026 roku częściej sięgał po Seraphine, Barda i Nami. Jego ulubionym zawodnikiem jest Keria i podobnie jak on stawia na kreowanie zagrań; w KC jego zadaniem jest szukanie okazji na całej mapie, podczas gdy Caliste niesie dolną aleję.
Profil gracza →